تبلیغات
رایش چهارم - پاسخی به طرفداران تراکتور سازی تبریز

پاسخی به طرفداران تراکتور سازی تبریز

تاریخ:دوشنبه 10 مهر 1391-10:25 ق.ظ

فارس،ترک،لر،بلوچ،مازنی و....همه و همه مال ایران بودند و هستند و خواهند بود،دراین شکی است؟این یک واقعیت تاریخی نیست؟خلیج پارس،دیگه چقدر باید نام خودشو اثبات کنه؟دیگه چقدر ما باید منبع بیاریم؟ولی متاسفانه بعضی از طرفداران تراکتور سازی تبریز در بازی های این تیم نام مجهول خلیج ع.ر.ب.ی رو میارن با کدوم دلیل این اسم سر زبونتون میارین؟کل جهان به تاریخ این اسم 5000 ساله پی بردن جزء شما؟به جای اینکه از نام ایران و تمام قومو قبیلش دفاع کنند بر ضدش شعار میدن.یک بار پایین کشیدن پرچم ایران در تبریز،یک بار بالا بردن پرچم ترکیه،و حالا این حرکت،خداییش شما اذری ها خجالت نمیکشین؟ستارخان و باقر خان برای ایران خون دادن شما چی،دارین دل اعراب رو شاد میکنین.همین شما اذری ها نبودین در سال 1387 در تبریز به دفاع از نام خلیج پارس به خیابونا ریختین؟خلیج فارس،خلیج فارس سر زبونتون بود.چی شد؟کجا رفتد اون یکم غیرتتون؟ما در کشور کم مشکل داریم حالا شما دارین تفرقه ایجاد میکنین؟گله دارین؟از چی گله دارین؟از سیاست کشور؟از رهبر تا پایین ترین پست این مملکت همه اذری هستند.

بعضی ها میگن چون دو طرف ابراهه خلیج همیشه پارس عرب نشینن باید این نام رو به کار برد.ولی دریای عمان بیشتر ایرانین و بلوچ باید نامش را تغییر داد؟دریای عرب بیشتر هندی و پاکستانین باید نامش را تغییر داد؟یا دریای چین جنوبی بیشتر ویتنامی، فیلیپینی و مالزیایی هستند باید نامش را تغییر داد؟ تازه هیچ کدوم از این ها 0/01نام خلیج پارس تاریخ پشت سرشون نیست.به چه دلیل این اسم رو سر زبونتون میارین؟از بیگانه انتظار میرفت،ولی از شما...دیگه چی بگم مثلا اذربایجان قلب ایران است

واقعا میگن:

نیش دوست از نیش عقرب بدتر است    پس بزن عقرب که دردت کمتر است.راسته.

اگه از سر لج بازی دارین این شعار هارو میدین که دلیلی جزء پایین بودن سطح فکری شما نیست اگر نمیدونید،باشه منبع واستون میارم



از دیدگاه حقوق بین‌الملل

توصیه‌نامه سازمان ملل در مورد الزام استفاده از نام تاریخی «خلیج فارس».

سازمان ملل متحد در چندین نوبت در بیانیه‌ها، اصلاحیه‌ها و مصوبه‌های گوناگون و با انتشار نقشه‌های رسمی، نه تنها بر رسمی بودن نام «خلیج فارس» تاکید کرده، بلکه از هیات‌های بین‌المللی خواسته که در مکاتبات رسمی به ویژه در اسناد سازمان ملل از نام کامل «خلیج فارس» استفاده نمایند.

فهرست اسناد سازمان ملل درباره نام «خلیج فارس»
سند شماره ۶۱ نشست بیست و سوم سازمان ملل متحد در وین (۲۸ مارس تا ۴ آوریل ۲۰۰۶) با عنوان «رسمیت تاریخی، جغرافیایی و حقوقی نام خلیج فارس» 
سند ST/CS/SER.A/۲۹/Add.۲ در تاریخ ۱۸ اوت ۱۹۹۴ (۲۷ مرداد ۱۳۷۳)
قطعنامه UNLA ۴۵٫۸٫۲ در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۸۴ (۱۹ مرداد ۱۳۶۳)
قطعنامه UNAD ۳۱۱/Qen در تاریخ ۵ مارس ۱۹۷۱ (۱۴ اسفند ۱۳۴۹)
نقشه رسمی کمیسیون اقتصادی و اجتماعی غرب آسیا، شماره ۳۹۷۸ چاپ سازمان ملل (سپتامبر ۲۰۰۷)
نقشه رسمی ایران، شماره ۳۸۹۱ چاپ سازمان ملل (ژانویه ۲۰۰۴)
نقشه رسمی غرب آسیا، شماره ۳۹۷۸ چاپ سازمان ملل (نوامبر ۱۹۹۸)


زنفن (۴۳۰-۳۵۴ ق.م)،(به انگلیسی Xenophon) تاریخ نگار یونانی در آثار خود از آب های جنوب ایران به نام خلیج پارس یا خلیج پارسیان یاد کرده است.


نئارخوس (۳۶۰-۳۰۰ ق.م)، (به انگلیسی Nearchus) دریاسالار مقدونی که در سال ۳۲۶ قبل از میلاد به دستور اسکندر دریای پارس را پیمود و تا دهانه رود سند پیش رفت در سفرنامه خود چنین آورده است:« پس از دویست استاد راه به ریگ و از آن جا به دیلم و دهنه ی رودخانه ی اندیان آمدیم، رودخانه ی اندیان سرحد خوزستان و فارس و پس از سند بزرگ ترین رودخانه است. هیچ یک از سواحلی که پیمودم مانند دریای پارس، آباد و معمور نبود.»


اراتوستن (۲۷۶-۱۹۴ ق.م)، (به انگلیسی Eratosthenes)، ریاضیدان و جغرافیدان یونانی که زمانی ریاست دانشگاه اسکندریه را نیز داشت، و نظریه های مهمی درباره شکل و جایگاه زمین ارائه داد، در همه آثار خود به نام خلیج پارس اشاره کرده است.


هیپارکوس (۱۹۰-۱۲۰ ق.م)، (به انگلیسی Hipparchus)، دانشمند و جغرافیانگار یونانی در همه آثارش نام خلیج پارس آشکارا مشخص است.


استرابو (۶۳یا۶۴ ق.م- ۲۴ میلادی)، (به انگلیسی Strabo)، تاریخ نگار و جغرافی نگار یونانی در کتاب از «ایندی تا ایبری» یا از هند تا اسپانیا، دریای جنوب ایران را خلیج پارس نامیده است.


فلاویوس آرینوس (۸۶-۱۶۰ میلادی)، (به انگلیسی Lucius Flavius Arrianus)، تاریخ نگار یونانی در کتاب آنابازیس یا تاریخ سفرهای جنگی اسکندر، نام «پرسیکون کاای تاس» که ترجمه درست خلیج پارس است بر این دریا نهاده است.


ازبیوس (۲۶۳-۳۳۹ میلادی)، (به انگلیسی Eusebius of Caesarea)، تاریخ نگار رومی که بنام پدر عیسویت شناخته می شود، با توجه به کوروش نامه زنفن، در اشاره به تاریخ گذشته ایران خلیج فارس را دریای پارس نامیده است.


ابن خردادبه (۲۱۱-۳۰۰ ه.ق)، جغرافی دان و تاریخ نویس ایرانی-اسلامی در کتاب المسالک الممالک (۲۵۰ ه.ق) به هنگام توصیف خلیج فارس از نام دریای فارس استفاده کرده است.


قدامة بن جعفر، از مشاهیر ادب در کتاب الخراج (۲۶۶ ه.ق) آب های جنوب ایران را خلیج فارس نامیده و نوشته است:«رود دجله از میان شهر بغداد عبور می کند، سپس از واسط می گذرد و به بطایح سرازیر می شود...پس از خروج از بطایح، به دو شعبه تقسیم می شود، یک شعبه آن از بصره می گذرد و شعبه دیگر از ناحیه مذار عبور می کند. سپس هر دو جمع شده به دریای فارس می ریزد.»


یعقوبی (۲۳۲-۳۳۴ ه.ق)، از تاریخ نگاران و جغرافیدان های دوره عباسی در کتاب تاریخ یعقوبی(۲۷۸ ه.ق) با ذکر نام دریای پارس چنین می نویسد:«اول دریای فارس است، که بایستی از سیراف در کشتی نشست و آخرش راس جمحمه(در میان عمان و عدن) است، این دریا کم وسعت است و جاهایی برای شکار صدف دارد.»


ابن فقیه همدانی (۲۵۵-۳۳۰ ه.ق)، تاریخ نگار و جغرافیدان ایرانی در کتاب ترجمه مختصر البلدان(۲۹۰ ه.ق) با اشاره به دریای پارس می نویسد:«بدان که دریای پارس و هند از برای پیوستگی به یکدیگر هر دو یک دریا هستند.» همچنین با اشاره به سوره الرحمن قرآن می نویسد:«خداوند بزرگ و عزیز می فرماید دو دریا روان کرده است تا به هم برسند، از حسن روایت می شود که گفته است مقصود دریای فارس و روم است.»


ابن رسته، از مکتشفان و گیاه شناسان ایرانی در کتاب الاعلاق النفیسة (۲۹۰ ه.ق) نوشته است:«دریای هند، در سرزمین حبش دارای خلیجی است که از ناحیه بربر میگذرد و به همین جهت به خلیج بربر معروف است...و خلیج دیگری در ناحیه ایله از آن جدا می شود که به نام دریای احمر است و باز از این دریا خلیج دیگری به طرف ناحیه پارس جدا می شود که به خلیج پارس مرسوم است.»


سهراب، از جغرافی نگار ایرانی که در سده سوم هجری قمری می زیسته، در کتاب عجائب الاقالیم السبعة الی نهایة العمارة، می نویسد:«دریای فارس، همان دریای بزرگ جنوب است.»


علی بن حسین مسعودی (۲۸۳-۳۴۶ ه.ق)، تاریخ نگار و جغرافیدان مسلمان در کتاب مروج الذهب و معادن الجوهر(۳۳۲ ه.ق) با اشاره به دریای پارس می نویسد:«از دریای زنگ خلیج دیگری منشعب می شود که دریای فارس است و به دیار ابله و خشبات و عبادان می رسد و عرض آن در وسط پانصد میل است.» همچنین در جای دیگری می نویسد:«در این دریا جزایر بسیار است، چون جزیره خارگ...این دریا همان خلیج فارس است و به نام دریای فارس معروف است، که سواحل آن را بحرین و فارس و کرمان و عمان تا راس الجمحمه بر شمردیم.میان خلیج فارس و خلیج فلزم(دریای سرخ) ابله و حجاز و یمن فاصله است و فاصله دو خلیج یک هزار و پانصد میل است.»


اصطخری، از جغرافی دانان و نقشه کشان برجسته ایرانی در کتاب المسالک الممالک (۳۴۰ ه.ق) نوشته است:«و در خوزستان دریا نیست، مگر اندک مایه از دریای فارس که از ماهی رویان تا نزدیک سلیمانان برابر عبادان باشد.»


بزرگ بن شهریار، دریانورد ایرانی در کتاب عجایب هند (۳۴۲ ه.ق) نوشته است:«دیگر از عجایب دریای فارس این است که گاهی در شب هنگامی که امواج دریا مضطرب شده و به هم می خورند و از تصادم با هم متلاشی می گردند، همچون شعله های آتش به نظر می آیند به قسمی که مسافرین دریا گمان می کنند در دریای آتش سیر می نمایند .»


مطهر بن طاهر مقدسی، جغرافیدان و تاریخ نگار دوره عباسی در کتاب البداء و التاریخ (۳۵۵ ه.ق) ضمن شرح حوضه آبریز دجله می نویسد:«دجله از ابله به آبادان بگذرد و در خلیج فارسی ریزد.»


ابوریحان بیرونی، دانشمند ایرانی در کتاب التفهیم لاوایل صناعة التنجیم و کتاب قانون مسعودی به نام خلیج فارس اشاره می کند. همچنین در کتاب تهدید نهایات الاماکن لتصحیح مسافات المساکن می نویسد:«دریای فارس در جنوب شیراز قرار دارد.»


ابن حوقل، جغرافیدان سرشناسی که در قرن چهارم هجری قمری میزیست فصلی از کتاب صورة الارض (۳۶۷ ه.ق) خود را به دریای فارس اختصاص داده و ضمن شرح مفصلی حدود آن را مشخص می کند.


در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب، که کهن ترین کتاب جغرافیا به زبان فارسی می باشد آمده است:«دریای بزرگ که آن را بحرالاعظم خوانند...و این دریا را پنج خلیج است، یکی از آن ها را خلیج فارس خوانند از بحر فارس برگیرد با پهنای اندک تا حدود سند.»


مقدسی، جغرافیدان متولد بیت المقدس که در قرن چهارم هجری قمری میزیست در کتاب احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم (۳۷۵ ه.ق) از دریای جنوب ایران با نام خلیج فارس و بحر فارس یاد کرده است.


ابن بلخی، تاریخ نگار ایرانی که در قرن ششم هجری قمری میزیست در کتاب فارس نامه (۵۰۰-۵۱۰ ه.ق)، دریای جنوب ایران را بحر فارس و دریای فارس نامیده است.


شریف ادریسی، جغرافیدان بزرگ عرب که در قرن ششم هجری قمری و در سیسیل میزیست در کتاب جغرافیایی نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق (۵۴۸ ه.ق)، از نام بحر فارس استفاده کرده است.


محمد بن نجیب بکران، در کتاب جغرافیایی جهان‌نامه (۶۰۵ ه.ق)، برای خلیج فارس از نام بحر پارس استفاده کرده است.


یاقوت حموی، جغرافیدان و تاریخ نگار مشهور قرن هفتم هجری قمری در دایرة المعارف جغرافیایی خود معروف به معجم‌البلدان (۶۲۳ ه.ق)، برای توصیف خلیج فارس از نام بحر فارس استفاده کرده است.


زکریای قزوینی (۶۰۰-۶۸۲ ه.ق)، از تاریخ نگاران و جغرافیدان های قرن هفتم هجری در کتاب آثارالبلاد و اخبارالعباد (۶۷۴ ه.ق) از نام دریای پارس استفاده کرده است. وی همچنین در کتاب عجائب المخلوقات وغرائب الموجودات نیز نام بحر فارس را بکار برده است


ابوالفدا (۶۷۲-۷۳۲ ه.ق)، جغرافیدان و تاریخ نگار مشهور که در دمشق متولد شد، در کتاب تقویم البلدان خود که کتابی جغرافیایی است، از خلیج فارس با نام دریای فارس نام برده است و حدود آن را مشخص کرده است.


شمس‌الدین انصاری دمشقی

، در کتاب نخوة الدهر فی عجائب البر و البحر، از خلیج فارس از نام بحر الفارسی یاد کرده است.


شهاب‌الدین نویری، در کتاب نهایة فی فنون العرب الارب خود ضمن بیان حدود این دریا از آن با نام خلیج فارس یاد می‌کند.


حمدالله مستوفی (۶۸۰-۷۵۰ ه.ق)، مورخ و جغرافیدان قرن هشتم، در کتاب نزهةالقلوب که به زبان فارسی نوشته است، چنین آورده :«جزایری که در بحر فارس است، از حساب ملک فارس شمرده‌اند و بزرگترین آن، به کثرت مردم و نعمت جزایر قیس (کیش) و بحرین است.»


ابن وردی (6۹۱-۷۴۹ ه.ق)، مورخ و ادیب قرن هشتم، در کتاب خیرة‌العجایب و فریدة‌الغرائب، از خلیج فارس با نام بحر فارس یاد می‌کند.



نام خلیج فارس در نقشه های تاریخی

نقشه جهان‌ اناکسیماندر

اناکسیماندر (۶۱۰-۵۴۶ ق.م)، (به انگلیسی: Anaximander)، جغرافیدان یونانی در نقشه جهان خود از خلیج پارس نام برده است. این اثر در کتاب Kleinere schriften، اثر (Joachim Lelewel (1836 آورده شده است.

نقشه جهان‌ هکاتئوس

هکاتئوس (۵۵۰-۴۷۶ ق.م)، (به انگلیسی: Hecataeus)، از سرشناس ترین جغرافیدانان یونانی آن زمان نقشه ای از جهان ترسیم کرده است که آب های اقیانوس پیرامون خشکی ها را گرفته اند و در این نقشه نام خلیج پارس دیده می شود.

اطلس بطلمیوس

کلودیوس پتوله یا بطلمیوس (۹۰-۱۶۸ میلادی)، (به انگلیسی: Claudius Ptolemy)، منجم و جغرافیدان مشهور اسکندریه، نخستین کسی است که اطلسی شامل ۳۶ نقشه از نقاط مختلف جهان تهیه می کند که در آن آبهای جنوب ایران را سینوس پرسیکوس که به معنی خلیج پارس است، نامیده است.



نقشه جهان‌نمای کانتینو و نام خلیج فارس

در سال ۱۵۰۲ میلادی نقشه‌ای ترسیم شد که از شرق تا غرب همه مستعمرات پرتغال در آن درج شده بود. در نقشه ۱۵۰۲ کانتینو نام خلیج فارس و دریای سرخ موجود است





سحر
شنبه 13 خرداد 1396 06:26 ق.ظ
بسیار عالی بود!
ممنونم از وبلاگ خوبتون
موفق باشید
earleanrhatigan.blog.fc2.com
سه شنبه 2 خرداد 1396 05:57 ب.ظ
I must thank you for the efforts you've put in penning
this website. I'm hoping to check out the same high-grade blog posts
by you in the future as well. In fact, your creative writing
abilities has inspired me to get my very own site now ;
)
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر